Eerste seizoen

Ons eerste seizoen zit er op. Op onderstaande pagina komt u alles te weten over ons eerste seizoen als amateurs op het circuit. Wij hopen dat jullie er evenveel plezier aan hebben als wij.

23 April 2008

BMW zolder
Onze eerste kennismaking met het circuit van Zolder, was op een opendeurdag van garage Van Osch. Zij organiseerden een  trackday op het circuit, waar je dan vervolgens een aantal BMW modellen mocht uittesten op de omloop.
Wij hadden ons op tijd ingeschreven en waren goed op tijd op het appel. Het was 23 april en een prachtige dag. Je mocht 2 wagens testen gedurende 2 ronden per wagen. Een ‘pacecar’ reed voorop en dan volgde er 4 wagens met ‘testers’.
Het tempo werd aangepast aan de groep, als er vlot gevolgd werd ging het tempo omhoog.
Dit was geen echte race ervaring maar toch een zeer toffe ervaring en een geweldig initiatief. Wij hebben ons toen enorm geamuseerd.

Najaar 2008; De aankoop

ons monster

Enige tijd later was het zover, we hadden beslist een auto te kopen om ermee op het circuit te gaan racen. Het was een BMW e30 320i geworden. Om te beginnen is dit goed genoeg en er zijn er nog genoeg te vinden. Ook onderdelen zijn nog volop te vinden voor dit model. Dankzij de wondere wereld van het world wide web, hadden we al snel een exemplaar gevonden in Duitsland.
Een mooie zwarte 320i coupe. Hij had al de ‘noodzakelijke’ opties; elektrische ramen, elektrisch schuifdak, elektrisch verwarmde zetels, lederen interieur,… . Geen tikkeltje roest, geen blutsen, niets.
Het enige wat we er aan gedaan hebben, is het beestje een grote onderhoudsbeurt gegeven. Zo ging het naar onze initiatie op het circuit van Zolder; volledig standaard en met goede hoogprofiel winterbanden erop.

28 december 2008; Onze initiatie

bluts
Het was zover, wij hadden ons ingeschreven voor de initiatie bij Sky Limit Events (zij organiseren de freedriving sessies op Zolder, Spa Francourchamps en in Bruustem). De eerste keer moet je bij hun een initiatie volgen. Ze leren je de betekenis van de vlaggen en hoe je je moet gedragen op het circuit.
Dan komt er iemand van hun bij je zitten in jouw wagen en leg je een aantal rondjes af. Hierbij zeggen ze je dan waar je op moet letten, wat de ideale lijnen zijn en hoe je met jouw wagen het snelste rond de omloop geraakt. Als dit achter de rug is, volgen nog enkele ronden achter de pacecar om de ideale lijnen onder de knie te krijgen. De resterende tijd vullen ze met vrij rijden. Dit is tof omdat je met allemaal beginnelingen bent. bluts 2Het gaat er dan ook nog braaf aan toe. Al het voorgaande speelt zich af tussen 09.00 en 12.00 uur. ‘S middags krijg je bonnetje om te gaan eten en iets te drinken. In de namiddag, vanaf 13.00 tot 18.00 uur, is het dan vrij rijden voor iedereen(betalend). In de namiddag krijg je een bonnetje om nog 1 uur te rijden.
Dan begint het. Dit is totaal anders dan de voormiddag.  Het was een zonnige maar ijskoude dag. ‘S namiddags was er een massa volk en de auto’s vlogen langs alle kanten voorbij. Wij zaten beiden in de wagen en waren meer bezig met het kijken waar de andere wagens waren, dan met ons eigen rijden. Na enkele ronden was het zover; de eerste linkse na start/finish was de plaats. Een FORD probeerde ons buitenom te nemen, maar had niet genoeg grip, ging rond en ‘kuste’ onze passagiersdeur. Dit heeft ons wel geholpen tijdens de volgende sessies. Wij werden er aggressiever door. Onze vuurdoop zat er op. We waren beiden ongedeerd en de auto had slechts lichte blikschade.

21 februari 2009; Second time

Als je van het paard valt, moet je er onmiddelijk weer op klimmen. Zodoende hadden we ons weer ingeschreven voor de eerstvolgende sessie voor het vrij rijden op circuit Zolder. Het was ondertussen 21 februari. We schreven ons in voor 4 uur rijden, met tussenin een uur pauze.
Er was minder volk, wat de ervaring vele male plezanter maakt. Ook het feit dat we iets meer durf aan de dag legden maakte dat alles iets vlotter verliep. We hadden geen brokken gemaakt en veel plezier gemaakt. Op het einde van de dag stonden er 395 km op de teller. Onze dag was geslaagd.

 

Enige tijd later; Drama

klepstotersWe hadden mooie vooruitzichten; de eerst volgende keer was er een freedriving sessie op het circuit van Spa Francorchamps. We waren razend enthousiast.
De week voor het vrij rijden controleerden we de auto, maar er was iets mis, de motor draaide niet mooi rond. Hij bleef nauwlijks aan. Rijden was praktisch onmogelijk. Er was iets serieus mis, maar we wisten niet dadelijk wat. Francorchamps zou moeten wachten. Ons verlof stond in, want het was een woensdag, dus hadden we beslist om zo eens te gaan kijken, als toeschouwers. Dit was verschrikkelijk; het weer was PRACHTIG en er waren slechts enkele wagens op het circuit, maar wij stonden langs de zijlijn. De stukken die we hadden opgelopen zouden ons voor maanden aan de zijlijn houden.

Lente 2009; Werken aan onze E30

CulaseNa onze tweede trackday hadden we dus stukken en we wisten niet wat er scheelde. Onze eerste stap naar het vinden van het probleem was het verwijderen van het kleppendeksel. Het probleem was gevonden; 2 klepstoters waren afgerbroken. We hadden ondertussen nog een 2de e30 gekocht die voor onderdelen dient. Een passagiersdeur was al gewisselt. Nu ging de sloop iets verder. De cilinderkop van de sloopwagen hebben we op onze racewagen gemonteerd, samen met een nieuwe dichting en kopbouten. We vermoeden dat de klepstoters afbraken omdat de smeerleiding verstopt zat. De olie die zich nog op de cilinderkop bevond, was helemaal aangekoekt en uitgedroogd.
Nu we de motor toch voor meer dan de helft hadden gedemonteerd, besloten we ook maar  een nieuwe waterpomp, nieuwe oliepomp, nieuwe viscokoppeling, …  te steken. Ook werden nieuwe remschijven vooraan gemonteerd met bijbehorende remblokken (die hogere temperaturen kunnen verdragen), met nieuwe lagers natuurlijk. De vering kreeg ook een beurt, de wagen werd zo een 8 cm verlaagd rondom. Doordat we onze onderdelen voornamelijk in Duitsland hebben besteld, duurde het soms lang eer onze bestellingen aankwamen. Maar uiteindelijk hebben we alles ontvangen en gemonteerd.
Dit alles ging gepaard met de nodige ups en downs, maar uiteindelijk kregen we alles terug op zijn plaats, zonder al te veel overgebleven onderdelen.
We waren er klaar voor. Met een draai aan de sleutel, starte de motor. Na nog enkele kleine aanpassingen was hij motorisch weer volledig in orde. De remmen moesten nog uitgerust worden met stalen flexibele remleidingen en een betere soort remolie.
Nu we toch bezig waren met sleutelen hebben we ook maar beslist om de achterbank eruit te doen. Dit is nutteloos gewicht en de achterbank wordt toch niet meer gebruikt. We waren gereed om ons ‘racebakske’ te testen.  

6 Julie 2009; Spannende momenten

De auto was gereed hoopten we. We hadden ons ingeschreven voor een freedriving sessie in Spa Francorchamps. Met toch wel een beetje spanning trokken we naar daar. We hadden de wagen thuis laten warm draaien en een beetje vooruit en achteruit gereden, maar echt rijden hadden we niet gedaan. Zeker niet aan de omstandigheden zoals deze zich op het circuit voordoen.
Een bijkomende reden voor de spanning was dat geen van ons beiden ooit op dit circuit gereden had. Het was een prachtige zomerdag. Wij hadden ons ingeschreven voor de voormiddag (09.00 tot 12.00 uur). De opkomst was matig. Het was aangenaam om te rijden, je reed niet alleen, maar het was ook niet druk.
Na een aarzelende start kregen we vertrouwen in onszelf en in de wagen die het niet alleen fantastisch deed, maar ook heel anders aanvoelde door de nieuwe remmen en vering. We legden 257 km af op een kleine 3 uurtjes, want de eerste ronden in Spa worden afgelegd achter een ‘pacecar’.
Tegen de middag kregen we af te rekenen met een fenomeen dat eigen is aan deze omloop; regen op het hoger gelegen gedeelte en zon op het lager gelegen gedeelten. Maar al bij al was het een prachtige dag, de wagen was goed en wij hadden plezier, wat wil een mens nog meer. Onze eerste fans doken hier ook al op, ons vader, onze oom en zijn zoon (achter het stuur op de foto).

 

8 Julie 2009; Crash

Slechts enkele dagen na de test in Spa, gingen we naar Zolder. Het mooie weer van in Spa lag achter ons. Het was een grijze dag met redelijk wat neerslag. De omloop lag er glad bij, getuige de rode vlag al dadelijk in de eerste ronde.
Een Mini die op zijn zij lag in de kattenbak van de Villeneuve chicane. Enkele ronden later was het onze beurt om er van af te vliegen. Wij gingen er af in de Bianchi. Onze snelheid was niet overdreven hoog, maar toch te snel gezien de weersomstandigheden. We gingen rond en de bandenmuur in.
Gelukkig viel de schade mee. Een sierstrip aan de voorste bumper was eraf en de voorste spoiler is een beetje uit model. Gelukkig hield het op met regenen en de ideale lijn droogde al snel op. 316 km stond er ‘s avonds op de teller. Al bij al, alweer een geslaagde namiddag voor ons.

 

23 September 2009; Solo run

Een droge dag, maar het ‘dream team’ miste een deelnemer. Ik, Ruben, was alleen piloot omdat mijn broer omwille van medische redenen niet mee kon en mocht rijden. Alles verliep vlekkenloos. Ik maakte 255 km op 3 uur tijd ( van 13.00 tot 15.00 uur en van 16.00 tot 17.00 uur). Geen crashes, geen slippertjes, niets, een mooie dag zonder incidenten.

8 Oktober 2009; Race Day

Een zonovergoten dag. We waren al in de voormiddag in de pitlane, maar de opkomst was rampzalig laag. Skylimit Events had wederom een sessie in Spa georganiseerd en Race Day, een nederlands firma, had een freedriving sessie geregeld op Zolder. De pitlane lag er verlaten bij. De opkomst was lager dan verwacht gezien het mooie weer.
Een paar minuten na één uur konden we dan eindelijk vertrekken. Door het gebrek aan deelnemers was het soms eenzaam rijden. Iets wat we op deze dag geleerd hebben; als je alleen rond rijdt en geen laptimer in de wagen hebt, is het niet zo plezant. Je kan nieuwe lijnen proberen, en bepaalde bochten eens in een andere versnelling proberen, maar dan houdt de fun ook op. Op het einde van de dag stond er toch een mooie 399 km op de teller.
Het positiefste van deze dag was dat er van de weinige deelnemers, het merendeel van de omloop af gingen omwille van uiteenlopende redenen, maar WIJ niet. Wij hebben 5 uur gereden, alleen gestopt om te tanken. Ons racemonstertje hield zich kranig. Ik denk persoonlijk zelfs dat wij de enige waren die de volledige 5 uur gereden hebben. Op de 2de plaats in deze categorie was een andere BMW, een e36, of wat had je gedacht  ;-) .

Eind Oktober ergens; Een nieuwe aanschaf

Al dit racen is allemaal mooi en wel, maar zonder vervoer ben je nergens. Je kan in het begin wat kennissen nalopen die een autotransportmiddel hebben, maar als je het wil blijven doen, moet je toch zelf een vorm van vervoer hebben. Eindelijk is het zover. We hebben ons een nieuwe aanhangwagen gekocht.
Eerst waren we op zoek naar een kleine vrachtwagen of een 2de hands aanhangwagen, maar dat bleek geen eenvoudige taak. Vrachtwagens in de lage prijsklasse zijn voornamelijk tot op de naad versleten en aanhangwagens kosten occasie teveel in vergelijking met een nieuwe. Onze keuze was redelijk snel gemaakt.

4 Novermber 2009; Driften is een kunst

Spa Francorchamps. Deze 2 woordjes alleen al doet  menig hartje sneller slaan. Het was weer zover. De omstandigheden waren totaal anders dan vorige keer. Het had de hele nacht geregend en ‘s morgens regende het nog steeds. De omloop die droog zijnde al uitdagend genoeg is, lag er nu spekglad bij.
Al snel kwamen we er achter dat onze remblokjes versleten waren en dat de remmen niet meer waren wat we gewend waren. De auto ging in bijna iedere bocht in overstuur. Joachim presteerde het in praktisch iedere bocht rond te gaan. Hij had ook redelijk wat grasveld van dichtbij gezien.
Ik zelf ben iets voorzichtiger van aard en ging bij gevolg niet rond. Het was heel anders rijden. Ideale lijnen en rondetijden waren totaal niet belangrijk. Het was ook niet mogelijk voor ons om in deze omstandigheden, op deze omloop, iets neer te zetten wat enigzins op een behoorlijke ronde leek.
Onze trouwe fans, onze oom en zijn zoon, waren ook van de partij, ondanks het natte en koude weer.
Ook op deze dag gingen er weer een aantal de muur in met toch wel ingrijpende veranderingen aan het koetswerk van hun racebolide. Wederom waren wij niet bij deze groep. Wij hebben onze 3 uren uitgereden en de enige ‘schade’ aan de wagen waren versleten remblokjes. Al bij al een bevredigend resultaat voor 2 groentjes.
250 km was het resultaat van deze glijpartij. Dit zal waarschijnlijk ons laatste optreden zijn voor dit jaar.
Na het vervangen van de remblokjes, bleek dat we toch iets te lang gewacht hebben met ze te vervangen: